GDF Suez is tweede geworden, en ‘wint’ dus zilver, op de Public Eye Awards, na Roche. Hieronder vind je de uitslag, waarbij GDF Suez ‘a bastion of ignorance’ wordt genoemd. Meer info, filmpjes, … op de site van Public Eye Awards.
Archive for the 'dossier' Category
Page 2 of 3
Voor wie er nog aan twijfelde: van echte concurrentie op de elektriciteits- en gasmarkten in Europa is geen sprake. Dat zeggen wij niet, dat zegt nu ook de ERGEG, de groep van Europese energieregulatoren.
De ERGEG publiceerde zijn jaarlijkse Status Review, altijd een nuttig en leerrijk overzicht van hoe de energiemarkten er aan toe zijn. Al meteen onder het hoofdstukje ‘Key Findings’ (op pagina 5) komen de verzamelde Europese waakhonden nogal bondig tot hun punt. We lezen mee:
“Generally, the national reports relating to 2008 showed no major progress on most of the
main deficiencies reported on in last year’s ERGEG status review; namely that competition
in retail electricity and gas markets is almost non-existent and that insufficient unbundling
of network companies remains a big obstacle to competition and security of supply.”
Vrij vertaald: er is geen concurrentie die tot lagere prijzen zou kunnen leiden en de ontvlechting van de netbeheerders is onvoldoende (Zie ook onze vorige post hierover: Electrabel moet illegaal belang in gasleidingen afbouwen), waardoor de concurrentie en de bevoorradingszekerheid in het gedrang komt.
Verder blijkt uit het rapport welk effect dat heeft op de prijzen. En wees gerust: België handhaaft zich stevig in de kop van het Europese peloton als het op hoge prijzen aankomt, zoals je kunt zien in de grafieken hieronder.
Gas (klik op het beeld voor een grotere versie):
Elektriciteit (klik op het beeld voor een grotere versie):
ELECTRAWATCH – De dreigementen van GDF Suez-topman Jean-Marie Dauger hebben hun doel niet gemist: het Belgische federale parlement zal volgende week een wetswijziging goedkeuren waardoor Suez nog tot maart volgend jaar zal kunnen genieten van extra voordelige tarieven voor het gasvervoer tussen Nederland en Frankrijk. Het wegwerken van dat voordeel had “de toekomst van België als belangrijke gastransitspeler op de Europese noordzuid-as kunnen hypothekeren”, zo had Dauger minister Paul Magnette gewaarschuwd.
Continue reading ‘GDF Suez krijgt gaswet op maat van de Belgische regering’
ELECTRAWATCH – GDF Suez komt steeds zwaarder onder vuur te liggen voor de bouw van een omstreden waterkrachtcentrale in Brazilië. De Franse multinational heeft met het project zelfs een nominatie in de wacht gesleept voor de Public Eye Awards 2010, een bedenkelijke eer die ook vragen oproept over de besteding van Belgische publieke middelen.
De Public Eye Awards (je kan nog stemmen) worden elk jaar uitgereikt naar aanleiding van het World Economic Forum in Davos, de hoogmis van het internationale kapitalisme. Bij wijze van tegengewicht worden bedrijven bekroond die het afgelopen jaar hebben uitgeblonken in sociale en ecologische lichtzinnigheid. “We present shame-on-you-awards to the nastiest corporate players of the year”, zo vatten de organisatoren het zelf samen.
En dit jaar valt ons eigenste GDF Suez misschien wel in de prijzen. Suez is genomineerd door enkele Franse, Amerikaanse en Braziliaanse mensenrechten- en milieuorganisaties die zich verzetten tegen de bouw van de Jirau-stuwdam op de Madeira-rivier in het Braziliaanse Amazonegebied.
Het Jirau-project bedreigt de leefomgeving van duizenden inheemse gezinnen, zal de visbestanden in het Madeira-bekken aantasten en uitgestrekte delen ongerept regenwoud vernietigen.
Continue reading ‘Gebruikt GDF Suez Belgisch geld voor het uitroeien van indianenstammen?’
Electrawatch – GDF Suez, de moederholding van Electrabel, moet op korte termijn een aandelenpakket van minstens 13,6 procent in de aardgasleidingen van Fluxys van de hand doen. Dat is op zich goed nieuws voor de vrije concurrentie op de Belgische energiemarkt, maar er is nog werk aan de winkel.
Lees verder over het waarom.
Voor de helderheid van wat volgt, de energiemarkt ziet er in grote lijnen zo uit:
Productie (o.a. Electrabel) en import (o.a. Suez)
- Transport (Elia en Fluxys) van gas en elektriciteit over grote afstanden/hoogspanning
- Distributie (in Vlaanderen Eandis en Infrax) via fijnmaziger net tot aan de klant/laagspanning
- Leveringen aan klanten (o.a. Electrabel Customer Solutions)
Vervlechting
Samen met de concentratie van de productie bij één groot bedrijf en de verwevenheid van de gas- en elektriciteitsmarkt, geldt de vertikale integratie of vervlechting van de oude monopolist als één van de grootste hinderpalen voor de vrijmaking van de Belgische energiemarkt. Electrabel heeft een vinger in de pap in de hele keten, van productie tot de levering aan huis, waardoor concurrenten en nieuwkomers geen echte kans krijgen en het dominante bedrijf zijn zin kan blijven doen.
Enkele betekenisvolle cijfers:
- Electrabel heeft goed 90 procent van de grootschalige elektriciteitsproductie in handen.
- In 2008 leverde Electrabel stroom aan 84 procent van de grote industriële klanten
- In Vlaanderen heeft Electrabel Customer Solutions het absolute marktleiderschap bij de kleine verbruikers: 69 procent van de gasafnemers en 66 procent van de elektriciteitsverbruikers zit bij ECS. (Vaak gaat het om klanten die nog niet bewust gekozen hebben voor een leverancier. Zie hier hoe van leverancier te veranderen.)
Maar – en dat is minder bekend- behalve de productie en de levering heeft Electrabel ook nog altijd belangen in de transport- en distributienetten van elektriciteit en aardgas:
- 38,5 procent in Fluxys, dat het langeafstandstransport van aardgas controleert
- 24,35 procent in Elia, dat het hoogspanningsnet beheert
- 30 procent in Eandis, dat in tachtig procent van de Vlaamse gemeenten de netten voor de distributie van aardgas en elektriciteit beheert. Infrax, dat de zuivere intercommunales (die zonder Electrabel dus) groepeert, beheert de netten in de rest van Vlaanderen.
Gevaren
Continue reading ‘Electrabel moet illegaal belang in gasleidingen afbouwen’
Electrawatch – GDF Suez heeft op de valreep 213 miljoen euro in de schatkist gestort als bijdrage van haar filiaal Electrabel aan de Belgische begroting van 2009. Tijd om de rekening te maken, en die valt wel heel gunstig uit voor Electrabel!
GDF Suez liet op 31 december in een persbericht weten dat het zijn aandeel in de 250 miljoen euro van de nucleaire sector heeft betaald. Het bedrijf voegt er meteen aan toe dat het, net als vorig jaar, naar het Grondwettelijk Hof zal stappen om de belasting aan te vechten. De heffing is discriminerend, vindt Suez.
Wij van Electrawatch zijn het met de regering eens dat er wel degelijk gegronde redenen zijn om de nucleaire producenten te doen betalen (al is 250 miljoen aan de magere kant). We zullen onze argumenten daarvoor eerstdaags uitgebreid toelichten in een nieuwe post op deze website.
Maar hieronder volgen eerst de cijfers.
Continue reading ‘Hoe 2009 een wonderjaar werd voor Electrabel’
Electrawatch – Een Franse ombudsman vermag wat een Belgisch minister niet kan: geld losweken van GDF Suez. Onder druk van de energie-ombudsman zal het moederbedrijf van Electrabel aan 4.000 gedupeerde gasklanten een schadevergoeding van 125 euro betalen.
In het Franse departement van de Oise kregen 4.000 gezinnen begin 2009 een heel gepeperde gasrekening in de bus. Al snel bleek dat het om een menselijke fout ging bij distributiebedrijf Gaz reseau Distribution de France (GrDF), een dochter van GDF Suez. Doordat de meterstanden eind 2007-begin 2008 fout waren ingelezen, werd de consumptie van de gezinnen in kwestie sterk onderschat. Begin 2009 moesten ze het verschil bijpassen, met torenhoge facturen als gevolg.
Continue reading ‘Franse ombudsman tikt GDF Suez op de vingers’
ELECTRAWATCH – De Nederlands-Zweedse energiegroep Nuon overweegt de geplande investeringen in een nieuwe gascentrale in het Henegouwse Manage te bevriezen. De dominantie van Electrabel is daar niet vreemd aan.
Nuon kreeg eerder dit jaar een vergunning voor de bouw van een nieuwe STEG-centrale in Manage. Die zou goed zijn voor een productiecapaciteit van 450 megawatt –meer dus dan de oude kerncentrales in Doel en Tihange- en 750.000 gezinnen van energie voorzien.
Maar sinds de regering in oktober een discutabele deal sloot met GDF Suez is Nuon aan het twijfelen geslagen. Hoewel de bouwvergunning het bedrijf drie jaar van bloed, zweet en tranen heeft gekost, overweegt de bedrijfstop nu om het project alsnog in de diepvries te zetten. Pas volgend jaar zal de investeringsknoop worden doorgehakt, en dat zal van zowel interne als externe factoren afhangen.
De goede verstaander begrijpt dat die externe factoren slaan op de marktomgeving in België, die voor kleine concurrenten van Electrabel/Suez niet bepaald stimulerend is. De regeringsbeslissing om de oudste kerncentrales van Electrabel tien jaar langer dan gepland open te houden, zodat de monopolist tien jaar langer monsterwinsten* kan maken, ontneemt de kleine uitdagers op de elektriciteitsmarkt elk groeiperspectief.
Continue reading ‘Voorkeursbehandeling Electrabel zet investeringen Nuon op de helling’
ELECTRAWATCH – Zoals te verwachten was, mag GDF Suez de 250 miljoen euro uit het nieuwe fonds voor hernieuwbare energie volledig zelf beheren. Is hier een nieuw monopolie in de maak?
“In artikel 169, de schrapping van de volgende woorden: “op een totaal van maximum zeven bestuurders,”
Zo luidt het amendement op de programmawet dat de meerderheidspartijen CD&V, Open VLD, PS, cdH en MR in de Kamer hebben ingediend. Een korte wetsbepaling, die echter veel zegt.
Wat is er aan de hand? Vorig jaar kondigde de regering stoer aan dat Electrabel/Suez in 2009 500 miljoen euro zou bijdragen aan de schatkist. Vorige week bleek uit de bepalingen van de programmawet plots dat het toch maar 250 miljoen euro zou zijn. De andere helft van het bedrag mochten de nucleaire exploitanten beheren, in een nieuw op te richten fonds voor hernieuwbare energie.
Een aantal leden van de meerderheid vond dat zelf blijkbaar zo gortig dat ze een amendement van Groen! goedkeurden. De aanvankelijke tekst van Energieminister Magnette voorzag wel dat de raad van bestuur van het nieuwe fonds vier onafhankelijke bestuurders zou tellen, maar zei niets over het totale aantal bestuurders. Dus: er was geen garantie dat Electrabel de raad van bestuur niet zou domineren. Vandaar het amendement van Groen!: beperk het aantal bestuurders tot zeven, dan zijn de onafhankelijke in de meerderheid.
Ook de regeringspartijen vonden dat een goed idee, en ze ondertekenden het amendement. Bij de stemming bleek echter dat ze daarmee ingingen tegen de lijn ven de regering, die Electrabel blijkbaar tegen elke prijs wilde ontzien. Ondanks de duidelijke consignes van het kabinet-Leterme keurde een aantal leden van de meerderheid het amendement toch goed. “We zijn geen poppetjes”, klonk het verontwaardigd.
Ze oogstten lof, onder meer in De Tijd, die schreef dat de Kamer haar tanden had laten zien aan Electrabel.
Nu, een week later, hebben die zelfde leden van de meerderheid een nieuw amendement ingediend dat hun dappere daad ongedaan maakt en Electrabel vrije baan geeft in het nieuwe fonds. Dat de meerderheid daarvoor zo’n gênant schouwspel wil opvoeren, bewijst dat er grote belangen in het spel zijn.
Erger nog is dat het fonds voor hernieuwbare energie op die manier louter Electrabel ten goede zal komen. Zo dreigt er ook in de sector van de hernieuwbare energie een monopolie tot stand te komen, aangezien de kleine concurrenten niet over die massale investeringsmiddelen beschikken. En laat de groene sector nu net die zijn waar er nog enige vrije concurrentie bestaat.
ELECTRAWATCH – Volgens de CREG (Commissie voor de Regulering van de Elektriciteit en het Gas) is er maar één geschikte plaats voor de deal die Paul Magnette en Herman Van Rompuy in oktober sloten met Suez: de prullenmand. De federale energiewaakhond concludeert heel duidelijk dat “de ganse overeenkomst reeds van bij haar aanvang niet dient uitgevoerd te worden.”
Op 22 oktober ondertekenden minister van Energie Paul Magnette en toenmalig premier Herman Van Rompuy een “protocolakkoord” met de grote bazen van GDF Suez, Gérard Mestrallet en Jean-Pierre Hansen. Het canapé-akkoord moest de regering verzekeren van een bijdrage van de nucleaire sector in ruil voor de levensduurverlenging van de kerncentrales (Zie: Regering heeft deal met Suez). Althans, dat beweerden Magnette en Van Rompuy. Continue reading ‘CREG maakt brandhout van regerings-deal met GDF Suez’
