Het zou er eigenlijk nog aan mankeren…
De Standaard Online – Electrabel bijt in het zand over 250 miljoen euro.
Monthly Archive for March, 2010
Dat het Protocolakkoord tussen de federale regering en GdF voor geen fluit deugt, daar had onder meer de Creg ons al attent op gemaakt. (Lees: CREG maakt brandhout van deal met Suez) Ook in het parlement kreeg bevoegd minister Magnette al tal van vragen over het akkoord, waarin de regering in ruil voor een stuiver (Lees ook: Hoe 2009 een wonderjaar werd voor Electrabel) belooft de levensduur van de kerncentrales te zullen verlengen.
Magnette fietste er altijd losjes omheen, maar nu stelt ook de Europese Commissie een uit de kluiten gewassen reeks pertinente vragen, waarop de regering wel zal moeten antwoorden. Het antwoord wordt begin april verwacht.
>> Download hier de brief van de Commissie (pdf-formaat)
Een kort filmpje van AmazonWatch.
Een langere reportage van WWF over het leven in Brazilië en Bolivië rond de Madeira-rivier en hoe onder andere de Jirau-dam van GDF Suez het leven daar overhoopt haalt.
Jean-Pierre Hansen, topman van Electrabel, wordt door de regering als waarnemer naar de raad van bestuur van KBC gestuurd. Daar moet hij dus de belangen van de belastingbetaler gaan verdedigen. We kunnen op onze twee oren slapen.
Hansen! De man die namens Electrabel voortdurend in de weer is om de regering plat te lobbyen en ervoor te zorgen dat zijn bedrijf –dat nochtans miljardenwinsten maakt op de kerncentrales die door de belastingbetaler/consument zijn afbetaald- weinig tot niks moet bijdragen aan de staatsfinanciën.
Eigenlijk zou de regering Electrabel te vuur en te zwaard moeten bekampen om het bedrijf tot een fair marktgedrag te dwingen, maar in plaats daarvan bakt ze zoete broodjes met zijn topmanagers.
>> Lees het artikel: De Standaard Online – Regering stuurt Belgische energiekoning naar KBC.
Een opmerkelijke passage uit een artikel in De Tijd van 18 maart 2010 willen we u niet onthouden. Pas dus op vooraleer u de groene praatjes van Electrabel gelooft.
“Greenwashing
Voor groene woorden die niet ondersteund worden met groene daden, hebben marketeers ondertussen ook een term bedacht: greenwashing. Duurzaamheidsorganisaties en ngo’s maken er een sport van om bedrijven die zich aan greenwashing bezondigen, aan de schandpaal te nagelen. Zo moest de automaker Saab een reclamecampagne – met de titel ‘Fuelled by nature’ – intrekken omdat die onterecht claimde dat Saabs auto’s minder CO2 uitstoten dan andere.
Stefaan Vandist, een voormalige strategic planner bij DuvalGuillaume die vandaag met zijn eigen adviesbureau Trinity de ontwikkeling van duurzame producten en diensten begeleidt, kent er nog wel een paar. De oliemaatschappij BP bijvoorbeeld, die graag uitpakt met campagnes rond zonne-energie terwijl die maar voor een erg marginaal deel van haar omzet instaat. ‘Ronduit liegen is het niet, maar het is wel heel opportunistisch om een paar kleine zonne-energieprojecten op te starten in de hoop dat die het imago van het hele bedrijf verbeteren.’ Aan diezelfde zonde maakt ook Electrabel zich schuldig, vindt Vandist. ‘Ongeveer 4 procent van de energie die Electrabel verkoopt, is groene energie. Maar door er zoveel poeha rond te maken met allerlei mediacampagnes krijg je de indruk dat Electrabel druk bezig is met groene energie. Terwijl het vooral window dressing is.‘”
Pertinente vraag bij onderstaande artikel op ‘Belgisch Energierecht’: kan minister Paul Magnette niet, of wil hij niet?
Lees: >> Belgisch energierecht: “Regeringscommissaris kan wel bij Distrigas, maar niet bij Electrabel”.
>> Wordt er gesjoemeld met de gasprijzen? – Finance – Nieuws – Trends.
Niets aan de hand? Wij hebben daar onze twijfels (zie: http://electrawatch.be/2010/03/illegale-prijsafspraken-tussen-energieleveranciers/ ) over.
En nog iets: helaas onderzoekt de raad voor de mededinging alleen de concurrentie-aspecten van zo’n zaak, en helemaal niet of een energieleverancier zich houdt aan de wet op de handelspraktijken, aan de regels inzake consumentenbescherming of de afspraken die met de klant zijn gemaakt.
Scherp gesteld: als Electrabel zijn prijzen verhoogt, kan dat –theoretisch gesproken- vanuit mededingingsoogpunt positief zijn –omdat ze hun dominante marktpositie dan niet langer misbruiken voor een roofprijsstrategie die de concurrent uit de markt prijst. Maar diezelfde prijsverhoging kan vanuit consumentenoogpunt nog altijd ontoelaatbaar zijn. Het is dus niet omdat de Raad voor de Mededinging geen problemen ziet, dat ze er niet zijn.
>> Zie Trends.be: Wordt er gesjoemeld met de gasprijzen? – Finance – Nieuws – Trends.
Forward, het maandelijkse glossy van het Verbond van Belgische Ondernemingen, brengt deze maand een vrij kritiekloos, zij het desondanks bijzonder interessant interview met Sophie Dutordoir, topvrouw van Electrabel. Zij leert ons twee dingen: de prijzen van Electrabel zijn helemaal niet hoog, en het moet maar eens gedaan zijn met al die kritiek.
Dutordoir speelt de rol van perfecte Calimero: “Waar we als een normaal industrieel bedrijf worden onthaald, zijn we bereid om te investeren”, zegt ze. Met als ondertoon: hier in België is iedereen tegen ons. Ocharme. Moederhuis GdF Suez heeft vorig jaar maar 4,5 miljard euro winst gemaakt. In volle crisis. Op de kap van onder meer de Belgische consument.
Communicatie, vertrouwen en openhartigheid zijn drie waarden die de bestuurder-directeur-generaal van Electrabel nauw aan het hart liggen als het over managementstijl gaat, zo komen we te weten. Twee van haar uitspraken springen daarom extra in het oog.
Continue reading ‘Electrabel gaat voor ‘Vertrouwen, communicatie en openhartigheid’’
Tijdens een hoorzitting in het parlement heeft CREG-directeur Guido Camps een wel bijzonder straffe uitspraak gedaan. Hij sprak het “zeer sterke vermoeden” uit dat de gas- en elektriciteitsleveranciers afspraken maken over de prijzen die ze de consument aanrekenen. Zulke praktijken zijn illegaal, omdat ze de vrije concurrentie en dus prijsvorming in het voordeel van de consument belemmeren.
Nu zijn er al langer vermoedens dat bedrijven als Electrabel Customer Solutions en Luminus afspraken maken om de prijzen kunstmatig hoog te houden. Wie de tariefformules van de bedrijven onder de loep neemt, merkt opvallende gelijkenissen. Dat is hogst merkwaardig, want die prijsvorming is op de geliberaliseerde markt volledig vrij. Voor een goed begrip: we hebben het hier over de energiecomponent in de eindfactuur. De nettarieven zijn gereguleerd en worden door de CREG gecontroleerd. De heffingen en bijdragen zijn uiteraard ook door de overheid bepaald. Maar het energieluik in de prijs wordt dus naar eigen goeddunken bepaald door de leveranciers. Als Electrabel, we zeggen maar wat, zijn prijs wil berekenen op de waarde van de Combodjaanse riel, en Luminus op de evolutie van de witloofprijzen, dan mag dat.
Formules
Maar kijk nu naar de formules die enkele leveranciers gebruiken om de gasprijzen te indexeren:
Continue reading ‘Illegale prijsafspraken tussen energieleveranciers?’
“De gevraagde kredieten voor de bijkomende dotaties aan SCK (Studiecentrum voor Kernenergie) en IRE zijn niet voorzien in de begroting en de Inspectie Financiën kan dus op basis daarvan en op basis van de vele onbeantwoorde vragen enkel maar een negatief advies uitbrengen op deze nota.”
Ondanks die duidelijke taal heeft de federale regering het licht op groen gezet voor een verdere fase in omstreden Myrrha-project, wat neerkomt op een cadeau van ettelijke honderden miljoenen van de belastingbetaler aan de nucleaire sector.
Myrrha is een ambitieus nucleair onderzoeksproject, dat vooral moet gezien worden als duur speelgoed voor enkele wetenschappers, maar met bijzonder weinig maatschappelijke relevantie.
Het Studiecentrum voor Kernenergie in Mol, dat Myrrha wil ontwikkelen, rekent op een totale kostprijs van 960 miljoen euro voor de planning en de bouw van de onderzoeksreactor, waarvan 384 miljoen voor rekening van de Belgische overheid zou komen. Dat komt neer op een bijdrage van 32 miljoen euro gedurende twaalf jaar. Daarna rekent het SCK op een werkingskost van 61 miljoen euro per jaar, waarvan de Belgische regering 10 miljoen euro zou moeten bijdragen. Het SCK krijgt nu al een jaarlijkse dotatie van 40 miljoen euro.
Continue reading ‘Miljoenencadeau voor nucleaire sector’
