Het is onze energie
De Franse energiegigant GDF Suez heeft de voorbije jaren flink gedesinvesteerd in België, terwijl de investeringen in verhouding beperkt bleven, zo meldt De Tijd. Het moederbedrijf van de elektriciteitsproducent Electrabel verkocht sinds begin 2008 voor 7,7 miljard euro aan activiteiten. Het grootste deel ervan, zon 5,3 miljard euro, waren Belgische activa.
Lees het volledige artikel: De Morgen Economie – GDF Suez desinvesteert fors in België 1147236.
“GDF Suez heeft ons belogen”
Tinne Van der Straeten, energiespecialist van Groen!, vindt dat energiereus GDF Suez opnieuw de afspraken met België negeert en nog meer beslissingsmacht van de groep uit ons land laat verdwijnen.
via “GDF Suez heeft ons belogen” – Bedrijven – Nieuws – Trends.be.
Oud-burgemeester en minister van staat Freddy Willockx beschuldigt in zijn boek “Hier klopt mijn hart” energieproducent Electrabel ervan een systeem van actieve corruptie te organiseren. “In België werd ik mijn hele loopbaan lang herhaaldelijk geschokt door het private monopolie in de energiesector als tegenvoorbeeld van een goed functionerende sociale markteconomie,” aldus de sp.a’er.
Liberalisering van tarieven bleef uit
Willockx stelt dat de voordelen van de liberalisering van de tarieven voor de gezinnen uitbleven. “Het monopolie van Electrabel is theoretisch wel gebroken, maar biedt in de praktijk weinig soelaas.”
Op de vraag waarom de energiereuzen zoveel impact hadden op het beleid zegt hij: “omdat zij, en ik wik mijn woorden, op alle niveaus -patronaal, syndicaal en politiek- een gestructureerde vorm van corruptie hadden georganiseerd. Van hoog tot laag werden politieke partijen beïnvloed. Van kabinetten van ministers tot en met een hele gemeenteraad.”
Volgens Freddy Willockx werd dergelijke collusie in maart 2010 “bijna provocerend” door de aanduiding van Electrabel-topman Jean-Pierre Hansen als vertegenwoordiger in de raad van bestuur van KBC. “Kortom, de macht van Electrabel weegt nog steeds zeer prominent op de politieke besluitvorming en de belangenvermenging is nog steeds flagrant.”
Willockx voegt eraan toe dat hij de zaken wat zwart-wit voorstelt en somt enkele kwaliteiten op van Electrabel. “Maar de strijd tegen de uitwassen van het maatschappelijk schadelijke private energiemonopolie is zeker nog niet gestreden. Integendeel.” (belga/mvdb)
via De Morgen Economie – Freddy Willockx hekelt “de machtstentakels van Electrabel” (1126655).
De Belgische elektriciteitsproducenten hebben in de periode 2005-2009 bijna 1,7 miljard euro winst gemaakt door de gratis toegekende CO2-rechten door te rekenen aan de klanten. Dat meldt de federale energieregulator CREG donderdag. Volgens de jaarlijkse studie bedraagt die zogenaamde windfall profit voor 2009 zo’n 119 miljoen euro.
via De Standaard Online – 1,7 miljard winst door gratis CO2-rechten.
Hoog tijd dat Electrabel nu ook zijn gratis kerncentrales terugbetaalt aan de Vlamingen!
zie Het Laatste Nieuws van vandaag:
12.000 Vlamingen moeten ‘gratis’ energie terugbetalen aan Electrabel
Zowat 12.000 Vlamingen betalen deze maand tussen de 35 en 120 euro méér op hun energiefactuur. Reden daarvoor is dat energiereus Electrabel de voorbije jaren enkele duizenden klanten te veel ‘gratis’ energie heeft geleverd.
Wie de factuur niet binnen de maand betaalt, krijgt 5,24euro extra aangerekend
Elke gezin in Vlaanderen heeft jaarlijks recht op 100kWh gratis elektriciteit, vermeerderd met 100kWh per gezinslid. Maar bij Electrabel schrokken ze zich zopas een hoedje toen ze merkten dat ze 11 à 12.000 Vlamingen jarenlang te veel gratis energie hadden gegeven. In plaats van één gratis portie per jaar gaven ze er twee. Al die tijd had het bedrijf niets in de gaten.
Toen de ‘systeemfout’ tijdens een kwaliteitscontrole ontdekt werd, begon Electrabel meteen met de terugvorderingen. Alleen: wettelijk gezien kan Electrabel slechts de te veel gegeven energie van één jaar geleden terugvorderen. Met andere woorden: al de rest is ‘cadeau’.
Zoeken op factuur
De voorbije weken vonden enkele duizenden Vlamingen een brief met een terugvordering in hun bus. Maar wie wil weten waarom hij extra moet betalen, zal even moeten zoeken. Pas helemaal onderaan op de factuur staat te lezen dat het om een rechtzetting gaat.
‘We willen ons hoe dan ook bij de klanten verontschuldigen’, zegt woordvoerder Sarah De Bruyn van Electrabel.
Klantonvriendelijk
Opmerkelijk: wie de factuur niet binnen de maand betaalt, krijgt een extra bedrag van 5,24euro aangerekend. ‘Hoogst klantonvriendelijk’, zegt Ivo Mechels van Test-Aankoop. De verbruikersorganisatie zal dat de zaak de komende dagen grondig onderzoeken. ‘Je kan nu eenmaal niet van alle mensen verwachten dat ze zo’n onverwachte rekening in zo’n korte tijd kunnen betalen.’ (dhh,pma)
Geert Versnick kondigde op 30 april aan dat de elektriciteitsprijzen met 20 procent gaan stijgen, omdat de zonnepanelen te veel zouden kosten. Drie trefwoorden voor wie Geert Versnick niet kent: Open Vld, Eandis, Electrabel.
Wat is er aan de hand? Wie zonnepanelen heeft, krijgt per geproduceerde megawattuur (Mwh) een groenestroomcertificaat (GSC). De netbeheerders –waarvan Eandis de grootste is- zijn verplicht die op te kopen, als een vorm van subsidiëring van groene stroom. De kost wordt verrekend in de nettarieven, die een onderdeel zijn van de stroomprijs die iedereen betaalt. Plots is Vlaanderen in de ban van het idee dat men “betaalt voor de zonnepanelen van zijn buurman”. Enige nuance is op zijn plaats.
Voor de goede orde: Versnick kan de tarieven niet verhogen. De Creg moet zijn goedkeuring geven, wat nog niet is gebeurd.
De zonnepanelen van uw buurman zijn trouwens niet het probleem:
1. Veel problematischer zijn de winsten die worden versluisd naar ons buurland. De GSC kostten Eandis in 2009 30 miljoen euro. Dat is ongeveer evenveel als de lonen en bonussen die Suez in 2009 aan zijn management en bestuurders uitbetaalde (26 mio euro). Ondertussen verdient Suez via uw factuur 1,5 à 2 miljard euro netto aan de kerncentrales die door de Belgische consument zijn afbetaald.
2. Bovendien zorgen de zonnepanelen van uw buurman voor minder CO2-uitstoot en voor minder kernafval. Dat zijn kosten die anders ook in de factuur zouden terechtkomen. De nucleaire opkuis wordt momenteel geraamd op acht miljard euro, de emissiehandel zal de prijs van koolstof voelbaar maken. Dus: groene stroom bespaart ook kosten.
3. Zonnepanelen zorgen ervoor dat we minder afhankelijk zijn van schaarser en duurder wordende fossiele brandstoffen. Door de prijsstijgingen van olie en gas betaalde een doorsnee gezin in 2008 liefst 150 euro meer voor zijn elektriciteit dan in 2006. In vergelijking daarmee valt de kost van de zonnepanelen -6 à 8 euro per gezin in 2009, of minder dan één euro per maand- best mee. De keuze voor groene stroom is de enige die onze energie op termijn betaalbaar kan houden.
Slotsom: Geert Versnick pleit voor de winkel van Electrabel. Hij lanceert een aanval op de succesvolle zonnepanelen omdat elke geproduceerde Mwh een Mwh is die Electrabel niet kan verkopen. Hernieuwbare energie en zelfproductie vormen op termijn een bedreiging voor hun monopolie. Tegelijk zwijgt hij zedig over het dividend dat Eandis jaarlijks aan Electrabel betaalt. Dat leverde Electrabel (voor 33 procent aandeelhouder) in 2008 tachtig miljoen euro op.
Trouwens, Eandis is maar één van de twee netbeheerders in Vlaanderen. De andere, Infrax, heeft geen banden met Electrabel. Toeval dat men daar geen problemen heeft met de stijgende kost van de zonnepanelen?
Uiteraard heeft de omschakeling naar meer hernieuwbare energie een kost. Voor zonnepanelen zal die hooguit oplopen tot 3 à 4 euro per gezin in 2015, 2016. Daarna zal het succes de nieuwe technologie goedkoper maken, zodat de subsidies en de extra kosten langzaamaan kunnen uitdoven. Daarna hebben we alleen nog de genoemde voordelen. Hetzelfde geldt voor de windmolenparken op zee. Ook die zullen geld kosten, maar die subsidies kunnen worden betaald met de nucleaire rente die Suez nu naar Parijs sluist. Het is hoog tijd dat we die miljardentransferts droogleggen en in eigen land investeren in hernieuwbare energie.
Een degelijke stand van zaken over de politieke discussie met betrekking tot de kernuitstap lezen we vandaag op de website van Het Laatste Nieuws.
Een opmerkelijk citaat van professor milieurecht Kurt Bruyninckx: “Maar zeggen dat kernenergie de oplossing is voor het klimaatprobleem is andere koek. Enkele topspecialisten van het Massachusetts Institute of Technology hebben een lijvig rapport geschreven over kernenergie als deel van onze energiemix. Zij zien voor- en nadelen, maar op één vlak zijn ze heel duidelijk: kernenergie is niet de oplossing voor het klimaatprobleem.”
Een recente studie van de Vlaamse milieu-administratie gaat nog verder, en zegt heel duidelijk dat kernenergie niet eens nodig is in de strijd tegen de klimaatverandering.
“Ondanks een kernuitstap kan Vlaanderen de komende decennia in de eigen elektriciteitsbehoefte voorzien, en daarbij de uitstoot van broeikasgassen verlagen.” Het betreffende hoofdstuk uit de ‘Milieuverkenning 2030’ kan je hier lezen.
En dat we de nucleaire elektriciteit niet nodig hebben om in onze energiebehoefte te voorzien, schreven we eerder al in deze blog.
Kortom, alleen GdF Suez vaart wel bij een levensduurverlenging van de kerncentrales.
Precies 24 jaar na de kernramp in Tsjernobyl herinnert Greenpeace aan de risico’s van ouder wordende kerncentrales. Wereldwijd is er amper ervaring met reactoren ouder dan 40 jaar en ieder jaar neemt het aantal scenario’s voor mogelijke ongevallen in onze kerncentrales toe. De centrales tot 50 jaar openhouden is een ongekend gevaarlijk experiment, besluit Greenpeace in een rapport over de risico’s van levensduurverlenging.
De Belgische kerncentrales kregen van de ingenieurs bij de bouw oorspronkelijk een ontwerpleeftijd mee van 30 jaar. Volgens de huidige wet op de kernuitstap moeten ze echter pas na 40 jaar gesloten worden. De regering Leterme wil nu de levensduur van de drie oudste reactoren (Doel 1, Doel 2, Tihange 1) nog eens met 10 jaar verlengen, zodat ze 50 jaar in dienst blijven.
“Dit komt neer op een risicovol nucleair experiment, want wereldwijd is slechts 2% van alle operationele commerciële reactoren net iets ouder dan 40 jaar. Met reactoren van 50 jaar oud is al helemaal geen ervaring”, zegt Eloi Glorieux, campagneverantwoordelijke Energie bij Greenpeace.
Het Greenpeacedossier toont aan dat ieder jaar het aantal scenario’s voor ongevallen in verouderende kerncentrales toeneemt. Onze westerse, tweede generatie-reactoren (zoals die van Doel en Tihange) vertonen tal van technische onvolmaaktheden. Bijna dagelijks vinden wereldwijd in gelijkaardige kernreactoren kleine en middelgrote incidenten plaats. In sommige gevallen, zoals in 2002 in de Davis Besse-kerncentrale in Ohio, werd een grote kernramp op het nippertje en eerder toevallig vermeden.
(dit Belga-bericht kregen we binnen via e-mail)
In de kerncentrale van Doel werd deze voormiddag reactor Doel 2 stilgelegd. Dat meldt Electrabel. De bedrijfsbrandweer van de kerncentrale bluste rond 10u20 een brandende transformator aan een hoogspanningspost op de rand van de site. De elektrische brand was snel onder controle.
“De brand aan de transformator van een hoogspanningspost ging gepaard met een knal gevolgd door rookontwikkeling”, aldus Sarah De Bruyn van Electrabel. “De defecte component werd meteen automatisch uitgeschakeld en de bedrijfsbrandweer was meteen ter plaatse om de brand te blussen. De situatie is onder controle en er was op geen enkel moment sprake van gevaar voor het welzijn en de gezondheid van de medewerkers, omwonenden of de omgeving.”
“Door die elektrische stop werd één van de eenheden stilgelegd”, aldus Sarah De Bruyn van Electrabel. “Het is nog onduidelijk wanneer die reactor terug wordt opgestart.” Electrabel voegt eraan toe dat het stilleggen van Doel 2 geen veiligheidsrisico’s met zich meebracht.
(belga/ddh/adb)
29/04/10 14u57
De elektriciteit is in België vorig jaar bijna de helft goedkoper geworden. Alleen heeft de consument daar niets van gemerkt en is de marge grotendeels naar de bedrijven gevloeid.
België telt vier verschillende energiewaakhonden: een federale, een Vlaamse, een Waalse en een Brusselse. Jaarlijks publiceren de vier regulatoren een gezamenlijk statistisch overzicht van de elektriciteits- en aardgasmarkten in België.
Dat verslag is alweer bijzonder leerrijk. Zo lezen we op pagina 3 van het samenvattende persbericht dat de groothandelsprijs van elektriciteit in 2009 daalde ten opzichte van 2008 van 70,6 euro per megawattuur tot 39,4 €/MWh. Dat is een behoorlijk spectaculaire daling van liefst 44 procent. Dat hebben wij alvast niet gemerkt hebben op onze factuur.
We zijn niet de enigen, zo blijkt als we de vaststellingen in het Jaarverslag 2009 van het Prijzenobservatorium er nog eens bijnemen. Daar staat op pagina 25 een overzicht van de evolutie van de elektriciteitsprijzen die de eindgebruikers betalen. Die zijn, afhankelijk van het verbruik, met 5,8 tot 6,9 procent gedaald. Conclusie: de grondstofprijs van de leveranciers daalt met bijna de helft, de eindprijs voor de verbruikers met enkele luttele procentjes.
Waar is de marge dan naartoe, vraagt u zich nu af. Dat is een iets complexer verhaal, maar het antwoord geven we nu alvast: in hoofdzaak naar de energieboeren (waarvan Electrabel blijkens het verslag van de vier regulatoren trouwens nog altijd de grote slokop is, met meer dan zeventig procent van de elektriciteitsvoorziening).
Laat ons eerst even terugkeren naar de meest recente studie die de CREG gemaakt heeft over ‘de componenten van de elektriciteits- en de aardgasprijzen’. Die maakt een onderscheid tussen een aantal verschillende componenten in de elektriciteitsfacturen:
- De leveranciersprijs, die de leveranciers vrij bepalen maar in principe een weerspiegeling zou moeten zijn van de grondstofprijs
- De bijdragen voor de subsidiëring van groene stroom en warmtekrachtkoppeling
- De kosten voor het beheer van het elektriciteitsnet
- Heffingen, BTW en belastingen
In januari 2010 stelde de CREG dat de facturen voor de eindverbruiker tussen december 2008 en december 2009 waren gedaald dankzij de daling van de leveranciersprijs. Die daling was echter gedeelteijk gecompenseerd door hogere bijdragen voor hernieuwbare energie en hogere bijdragen om de kosten voor de netbeheerders te dekken.
Zoemen we even in op de daling van die leveranciersprijs, dan zien we dat de tarieven voor een typeklant met een doorsnee verbruik inderdaad daalden:
• met 22,52 procent voor Luminus in Vlaanderen
• met 26,02 procent voor Electrabel in Vlaanderen
• met 16,36 procent bij Luminus in Wallonië
• met 18,24 procent bij Electrabel in Wallonië
Hieruit blijkt dat de evolutie van de leveranciersprijs bij lange na niet in de buurt komt van de daling van de groothandelsprijs, met name 44 procent. De bedrijven hebben die daling maar voor de helft doorgerekend in hun prijzen. Het zijn dus niet alleen de kosten voor groene energie of voor het netbeheer die ervoor gezorgd hebben dat de prijzen hoog bleven, maar in de eerste plaats de grotere winstmarge die de bedrijven voor zichzelf reserveerden.
| Verschil 2008-2009 | ||
| Verslag regulatoren | Groothandelsprijs BELPEX | -44,19% |
| Prijzenstudie CREG | Leveranciersprijs Electrabel – Vlaanderen | -26,02% |
| Wallonië | -18,24% | |
| Prijzenobservatorium | Eindfactuur | |
| Verbruik <2500 MWh | -5,78% | |
| Verbruik 2500 tot 5000 MWh | -6,93% |
Electrabel in Google News GDF Suez in Twitter